Czym jest zadaniowy czas pracy i jak go rozliczać?

  • 20 sierpnia, 2020
  • by Ola Rybacka
  • Brak komentarzy

Myśląc o tygodniu pracy, większości z nas przychodzi do głowy jego tradycyjny, 40-godzinny wariant. I słusznie, w końcu taki stosunek pracy obowiązuje większość Polaków, zwłaszcza wykonujących prace typowo „biurowe”, niewymagające uczęszczania na dyżury czy obsługi procesów wymagających dłuższej obecności pracownika. Niezależnie jednak od przyjętego wariantu, każdego na każdego pracodawcę nałożony jest obowiązek ewidencjonowania czasu pracy, aby uniknąć przekraczania norm określonych w zapisach Kodeksu Pracy. Jesteście ciekawi, jak zadaniowy czas pracy reguluje te kwestię? Zacznijmy jednak od omówienia tego, w jaki sposób czas pracy reguluje polskie prawo.

Jak czas pracy ujęty jest w polskim prawodawstwie?

Kwestię tę reguluje Kodeks Pracy, a konkretnie jego szósty dział.

W rozdziale pierwszym, artykuł 128. określa ramy dla doby oraz tygodnia pracowniczego, porusza kwestię pracy zmianowej oraz, co najważniejsze, podaje definicję czasu pracy:

Czasem pracy jest czas, w którym pracownik pozostaje w dyspozycji pracodawcy w zakładzie pracy lub w innym miejscu wyznaczonym do wykonywania pracy.

W rozdziale drugim zaś znalazły się zaś konkretne zapisy dotyczące norm czasu pracy i jej i ogólnego wymiaru. Artykuł 129. określa, że przeciętny tydzień roboczy obejmuje 40 godzin, pięć dni w tygodniu po osiem godzin, przy czym okres rozliczeniowy nie powinien przekraczać czterech miesięcy. Brzmi nieco tradycyjnie, prawda? Rynek pracy nie jest jednak jednolity, istnieją profesje, które nie wpisują się w ten schemat i dla nich ustanowione są odrębne zapisy w kodeksie pracy. Podobnie jest w przypadku zawodów, którym nie służy sztywny schemat od ósmej do szesnastej,

Jeżeli zaś chodzi o system czasu pracy, to Kodeks Pracy wyróżnia następujące jego warianty:

  • podstawowy – tradycyjny, 40 godzin, osiem godzin pięć dni w tygodniu, liczbę
  • równoważny – jeden dzień pracy wydłużony do 12 godzin, a inny realizowany w skróconym wymiarze godzin (nie jest tożsamy z nad godzinami),
  • przerywany – pracownik dwa razy rozpoczyna pracę w ciągu jednej doby pracowniczej, w trakcie której przewidywana jest jedna przerwa nie dłuższa niż 5 godzin, płatna w wysokości połowy wynagrodzenia,
  • zadaniowy – pracodawca wraz z pracownikiem ustalają, w oparciu o zapisy k.p. czas potrzebny do wykonania określonych zadań,
  • skrócony tydzień – przewidywany przede wszystkim dla osób pracujących w warunkach uciążliwych,
  • praca weekendowa – pracownik realizuje swoje obowiązki od piątku do niedzieli (wprowadzany na wniosek pracownika),
  • praca w ruchu ciągłym – system przedłużający tydzień roboczy do maksymalnie 43 godzin, obowiązuje w zakładach pracy, w których procesy technologiczne wymagają dłuższej obecności pracownika, np. obsługa pieca hutniczego. Kodeks pracy reguluje też takie kwestie tego systemu, jak liczba dwunastogodzinnych dni w tygodniu czy wynagrodzenie za godziny przekraczające limit tradycyjnych 8 godzin na dobę (jednakże one również nie są traktowane jako nadliczbowe).

Jak pracować zatem zadaniowo?

Polskie prawodawstwo dopuszcza zatem więcej niż jeden, sztywny system pracy. Wynika to głównie ze względu na różną specyfikę wykonywanych przez Polaków zawodów – trudno bowiem byłoby oczekiwać od lekarza czy górnika pracy od ósmej do szesnastej, a na księgową nałożyć obowiązek spędzania 12 godzin w biurze. Przyjmy się więc bliżej wariantowi, który wyróżnia się najbardziej wśród pozostałych – systemowi zadaniowemu.

Zadaniowy system czasu pracy jest najbardziej elastycznym wariantem z wyżej wymienionych – nie zakłada bowiem konieczności stawiennictwa w pracy w określonych dniach i godzinach, powierzone obowiązki pracownik ma jednak wykonać w ustalonym przez obie strony czasie, zgodnym z normami określonymi w artykule 129. Zatrudnienie w tym systemie determinowane jest rodzajem pracy oraz miejscem jej wykonywania.Często wariant ten stosowany jest w przypadkach, gdy zatrudniony nie musi w sposób ciągły pozostawać do dyspozycji pracodawcy oraz wykonywać swoich obowiązków w siedzibie firmy.

Aby wprowadzić zadaniowy tryb pracy, konieczne jest osiągnięcie w tej kwestii porozumienia między pracodawcą a pracownikiem. Jednakże, przepisy dopuszczają wprowadzenie tego systemu nawet w wypadku, gdy takiego porozumienia nie ma, nakładają jednak na pracodawcę obowiązek skonsultowania tego zamiaru z zatrudnionym oraz udowodnienie, iż powierzone zadania są możliwe do wykonania w normach czasu pracy określonych w k.p.

Jak rozliczać zadaniowy czas pracy?

Zadaniowy system pracy może u niektórych osób budzić pewne wątpliwości co do wysokości wynagrodzenia. Wariant, który zakłada rozliczanie pracownika nie na podstawie czasu pracy, a z wykonania powierzonych zadań nie jest jednak tak skomplikowany, jakby się mogło wydawać. Najbardziej palące kwestie wyjaśniamy więc w krótkim FAQ!

Zadaniowy czas pracy a lista obecności

Specyfika zadaniowego czasu pracy zakłada, że pracownicy nie są zobowiązani do podpisywania list obecności, wymaganych w przypadku innych wariantów zatrudnienia. Byłoby to uciążliwe zwłaszcza dla osób, które wykonują swoje obowiązki poza biurem, a zwłaszcza dla tych, które są w ciągłych rozjazdach – przyjeżdżanie do firmy tylko po to, by zostawić parafkę w księdze byłoby niedorzeczne. Jeżeli jednak pracodawca chce być informowany o tym, kiedy pracownicy zadaniowi wykonują swoje obowiązki (a co za tym idzie, wiedzieć, kiedy ma pracownika do swojej dyspozycji), nic nie stoi na przeszkodzie, by zgłaszać gotowość do pracy telefonicznie lub mailowo.

Ponadto, doskonale sprawdzą się tu systemy ewidencjonowania czasu pracy online, dzięki którym pracownicy mogą w łatwy sposób zaznaczyć godziny rozpoczęcia i zakończenia pracy (a nawet każdego zadania!).

Zadaniowy czas pracy a ewidencja czasu pracy

W przypadku tego systemu, jak wcześniej wspomniano, pracownik nie ma obowiązku „meldować się” za każdym razem, gdy rozpoczyna lub kończy pracę – rozliczany jest bowiem na podstawie efektów powierzonych zadań. Pracodawca jednak, choć nie jest zobowiązany do mierzenia czasu pracy takiego pracownika, musi jednak prowadzić dla niego kartę ewidencji czasu pracy, rejestrującą urlopy, delegacje, zwolnienia lekarskie oraz inne usprawiedliwione i nieusprawiedliwione nieobecności. Ponadto, jeżeli osoba pracuje dłużej niż zakładają to normy k.p., przekroczone godziny uważa się za pracę w godzinach nadliczbowych.

Czytaj więcej: Ewidencja czasu pracy – dlaczego potrzebujesz jej w swojej firmie?

Zadaniowy czas pracy a urlop

Zgodnie z zapisami kodeksu pracy, zadaniowy czas pracy również uwzględnia urlop wypoczynkowy na takich samych zasadach, jak przysługujący osobom pracującym w innych systemach. To samo dotyczy dni wolnych, takich jak niedziele czy święta. Skorzystanie z urlopu oznacza w tym przypadku mniejszą liczbę powierzonych obowiązków do wykonania – przekroczenie tych norm skutkuje wykroczeniem przeciwko prawom pracownika oraz nałożeniem kary na pracodawcę. Ponadto, pracodawca zobowiązany jest do stworzenia pracownikowi zatrudnionemu na takich warunkach warunków nieprzerwanego odpoczynku – tygodniowego w wymiarze 35 godzin, oraz dobowego – 11 godzin między zakończeniem a rozpoczęciem pracy.

Zadaniowy czas pracy a praca zdalna

W związku z tym, że zadaniowy tryb pracy nie wymaga od pracownika ciągłego przebywania w miejscu pracy, jak najbardziej dopuszcza się zdalne wykonywane obowiązków. Efekty powierzonych pracownikowi zadań, a także kroki podjęte do ich wykonania można bowiem w łatwy sposób monitorować za pośrednictwem programów do zarządzania projektami, w którym pracodawca/kierownik zespołu na bieżąco rozpisuje zadania pracownika.

Więcej: Czym jest ewidencja pracy zdalnej i dlaczego jest potrzebna?

Zadaniowy czas pracy a wynagrodzenie

Pracownik rozliczany jest na podstawie efektów, nie zaś na podstawie czasu pracy. Czas pracy niezbędny do wykonania powierzonych zadań jest bowiem ustalany indywidualnie między pracodawcą a pracownikiem. Warto mieć na uwadze, że jeśli pracodawca w przypadku zadaniowego czasu pracy ustali zakres obowiązków w taki sposób, że zostają przekroczone normy czasu pracy określone w k.p., pracownik ma prawo ubiegać się o wynagrodzenie z tytułu wykonywania pracy w godzinach nadliczbowych.

Dla kogo jest zadaniowy czas pracy?

Zadaniowy czas pracy warto wprowadzić wtedy, gdy czas pracy nie może być efektywnie kontrolowany bądź nie występuje taka konieczność. Przykładem osób zatrudnionych na podstawie zadaniowego czasu pracy mogą być handlowcy, których zadania polegają na negocjowaniu i zawieraniu umów z klientami. Ponadto, wszelkie kreatywne zawody umożliwiają wykonywanie obowiązków w oparciu o zadaniowy czas pracy – dostarczanie contentu zgodnego z wymaganiami pracodawcy również rozumiane jest jako zadania i może być w ten sposób rozliczane.


Jeżeli Twój pracodawca zaproponuje Ci przejście na zadaniowy czas pracy, nie bój się tego! Najważniejsza jest bowiem konkretna, szczera rozmowa, w trakcie której omówicie warunki wprowadzenia takiego sposobu wykonywania pracy, zakres obowiązków i czasu pracy. A może taki wariant okaże się dla ciebie nawet korzystniejszy?

Ola Rybacka

Community Manager w TimeCamp, studentka logopedii i doktorantka. Zawodowo i naukowo związana z nowymi mediami. Pasjonatka wszystkiego, co związane z kulturą Japonii.